Mezelf en mijn hobby die een passie werd

Beste vogelliefhebbers,
Graag had ik me even aan u voorgesteld. Ik ben Geert Van Nieuwenhuyse, geboren op 1 juni 1959
en woonachtig in de Gaverstraat 59, te Oostrozebeke (West-Vlaanderen, België). Mijn vrouw heet Martine Snauwaert.
Samen hebben we drie kinderen: Lien(1987), Lander(1990), Eva(1994). We zijn ook reeds de fiere grootouders van Wout(2012) & Lotte(2014).

Mijn zoon Lander heeft de ‘vogelmicrobe’ te pakken.
Hij heeft zowel deze site als zijn site AvesCenter samengesteld.

Van jongsaf aan ben ik een echte natuurvriend. Mijn huidige vogelkwekerij, alsook de samen met mijn vrouw
ontworpen, bloemrijke tuin zijn daar ontegensprekelijk het bewijs van.
In mijn kindertijd kweekte ik al met zebravinken en kanaries. Als geschenk voor mijn middelbare studies
bouwden mijn ouders de ene zijde van hun tuin om in een grote gemeenschapsvolière voor parkieten(16mx4m).

Toen ik enkele jaren later mijn vrouw leerde kennen, kreeg ik telkens als verjaardagscadeau een koppeltje parkieten
of een vogelboek over voeding en kweek van parkieten.
Langzamerhand specialiseerde ik me eerst in de kweek van agaporniden(roseicollis, personata’s, ficheri’s).
Vervolgens kwamen de wildkleur en mutaties van catharinaparkieten en forpus coelestis aan de beurt.
In 1990 kweekte ik zelf als tweede ter wereld de cobaltmutatie bij de catharina’s.
Uiteindelijk leerde ik in 1992 mijn grote vogelliefde kennen, nl. de uiterst intelligente en aanhankelijke pyrrhurasoorten.
Daar pyrrhura’s in die jaren nog zeldzaam waren moest ik tenrade gaan bij één van de eerste kwekers in België
André Bastiaens uit Bonheiden, waarmee ik nog altijd vriendschappelijke contacten heb.

In 1992 schafte ik mijn eerste pyrrhura’s aan in Gentbrugge. Een jongeman verkocht al zijn pyrrhura molinaes
(17 vogels in totaal), daartussen de ouders van een eerste blauwe(lees: turquoise) mutatiekweek, alsook de blauwe mutatie zelf.
(cfr. mijn artikel “Recente mutatiekweek bij de groenwang(pyrrhura molinae sordida) (1996)”).

Voor de aankoop van andere bloedlijnen om die mutatie verder vast te leggen en de aanschaf van andere pyrrhura soorten
moest ik meestal vergezeld van vrouw (en kinderen) naar het buitenland.
Gedurende de jaren negentig kweekte ik met de in Europa meest voorkomende pyrrhurasoorten.
Eind de jaren negentig (1998) kon ik via een tip van streekgenoot Christophe Dossche en met de hulp van een importzaak
twee andere mutaties van de pyrrhura molinae uit Amerika importeren: nl. de hypoxantha en de cinnamon
( die men onder de verkeerde benaming ‘fallow’ opstuurde).
In combinatie met mijn blauwe mutatie boden deze hypoxantha en cinnamon nieuwe perspectieven in de mutatiekweek bij de pyrrhura molinae.

Met enige fierheid kon ik bij mijn eigen kweekoppels in 2001 twee wereldprimeurs voorstellen:
nl. de eerste blauwe hypoxantha en de eerste blauwe cinnamon
(cfr. mijn artikel “Pyrrhura molinae biedt nieuwe perspectieven! De ontdekking naar verrassende kleurmutaties.”).
In de volgende jaren lieten enkele andere eigen kweek kleurmutaties niet op zich wachten: de pineapple in 2003 en de blauwe pineapple in 2005.

Ik mag ook niet vergeten te vermelden dat ik in 2001 bij de heer Cees Helmonds uit Nederland ook de fallow mutatie aanschafte van de pyrrhura frontalis en daarmee ook succesvol kweek.

Maar nog was en is mijn passie voor deze mutatiekweek bij de molinae niet gedoofd.
De uitdagingen tijdens de volgende en ook laatste jaren waren en zijn:

  • door selectieve kweek enerzijds terug te keren naar de zuivere hypoxantha
    (zoals die in 1900 in het wild door Salvadori werd ontdekt)
  • anderzijds het verder doorkweken van het rood bij de hypoxantha en de pineapple. (cfr. Selectieve kweek bij de pyrrhura molinae).
  • de misty-kleur inkweken in alle voorhanden zijnde mutaties

Op de site van Dirk Van den Abeele “Ornitho-Genetics VZW” werd op 14 november 2013 melding gemaakt van mijn recentste nieuwe violet mutatie, die met vallen en opstaan ook ontdekt werd en ontstaan is in mijn vogelbestand(Pyrrhura molinae violet).

De geïnteresseerde mutatiekweker raad ik dan ook ten zeerste aan om mijn recent geschreven (februari 2014) artikel omtrent deze violetmutatie te lezen.

In de rubriek artikels, vindt u ook alle andere door mezelf geschreven artikels door de jaren heen. In dezelfde rubriek kan de beginnende of zoekende liefhebber het volledige verslag lezen van één van mijn voordrachten(lezingen) met als titel: “Het houden, kweken, voeden en verzorgen van pyrrhura’s“.

Hoewel de mutatiekweek bij de pyrrhura molinae door de grotere kleurenpracht de pyrrhura’s meer bekendheid heeft gebracht, heb ik de wildkleursoorten nooit verloochend en blijven ze tot op heden een deel uitmaken van mijn pyrrhurabestand.